ساختارهای قیمت گذاری- مزایا و معایب

0
424
Pricing
Pricing

انتخاب ساختار قیمت گذاری در یک پروژه می تواند کلید موفقیت یا شکست پروژه باشد.

در ادامه به انواع مدل قیمت گذاری برای انجام پروژه ها پرداخته شده است.

۱- پیشنهاد ثابت:

این نوع از قیمت گذاری برای قیمت گذاری مجموعه ای از کارهابا قیمت ثابت است و شما به مشتری می گویید که قرار است دقیقا چه کاری انجام دهید و چقدر هزینه کنید.

خوبی ها

برای سرویس دهنده:هر جه سریعتر کار کنید سود بیشتری بدست می آورید.
برای مشتری: مشتری قیمت را دقیق می داند و بودجه اش را بر همین اساس تنظیم می کند.

بدی ها

برای سرویس دهنده : اگر پروژه بیش از آنچه مورد نظر است طول بکشد بازده سود کمتری خواهد داشت.
برای مشتری: از آنجایی که در این نوع قیمت گذاری سرویس دهنده سایر هزینه ها وتورم را هم لحاظ می کند لذا ممکن است مشتری قیمت بالاتری بپردازد.

بهترین استفاده

برای زمانی مناسب است که مشتری دقیقا بداند که چه چیزی می خواهد و چه بودجه ای دارد.

بسته ساعتی
بسته ساعتی

۲-ساعتی:

شما و مشتری به توافق می رسید که بر اساس زمانی که صرف پروژه می کنید هزینه دریافت نمایید و به صورت توافقی میزان ساعت خود را محاسبه کرده و صورت حساب را به صورت هفتگی یا ماهیانه برای مشتری ارسال می کنید.

خوبی ها

برای سرویس دهنده:شما می توانید هزینه تمامی ساعات خود را دریافت کنید و ریسک طولانی شدن پروژه را کم کنید.
برای مشتری: مشتری می تواند نظر خود را در خلال انجام پروژه تغییر دهد(مشخص کردن اندازه پروژه اجباری نیست)

بدی ها

برای سرویس دهنده:ارزش کاری که شما انجام داده اید نادیده گرفته می شود.
برای مشتری:برنامه ریزی برای بودجه از سوی مشتری دشوار است.

بهترین استفاده :

برای پروژه های پشتیبانی و آپدیت ها مناسب است(مانند مشارکت های کوچک که قیمت گذاری ثابت برای آن دشوار است )

۳- دریافت ثابت:

این نوع از قرارداد با مشتری بر اساس ساعت کار بر روی پروژه است. به صورت کلی تخقیفی به مشتری داده می شود تا زمان ها گارانتی شود.

خوبی ها

برای سرویس دهنده: حقوق ماهیانه شما تضمین می شود . و این برای جریان نقدینگی و رشد مناسب است.
برای مشتری: مشتری برای تضمین ساعت ها نرخ تخفیفی دریافت می کند.

بدی ها:

برای سرویس دهنده:تخفیف ها حاشیه سود شما را کاهش می دهد و همچنین محاسبه ساعت ها کار مشکلی است.
برای مشتری:مشتری ها باید ساعات ثابت توافق شده رااستفاده کنند یا آن را از دست بدهند.

بهترین استفاده:

زمانی که مشتری ها می دانند پروژه های زیادی دارند و می توانند ساعت های مورد نیاز را پر کنند. ولی هنوز جزییات پروژه را نمی دانند

۴- بسته ساعتی

بسته ساعتی مانند دریافت ثابت است. ولی نیازی نیست که ساعت ها در هر ماه مصرف شوند. به طور مثال شما می توانید یک بسته ساعتی با نرخ کاهش ساعتی به مشتری بفروشید و به او ۶ ماه فرصت دهید از آن استفاده کند..

خوبی ها

برای سرویس دهنده:شما برای یک زمان مشخصی میزان درآمد و حجم کاریتان مشخص می شود.
برای مشتری: مشتری از یک نرخ کاهشی در صورت پیش خرید کردن بسته ها بهره مند می شوند.

بدی ها:

برای سرویس دهنده:نرخ کاهشی سود شما را کاهش می دهد و همچنین ساعات استفاده اغلب در نوسان است.
برای مشتری: مشتری ها مبلغ را از قبل پرداخت می کنند و هزینه های اولیه بیشتری را متحمل می شوند.

بهترین استفاده:

برای مشتریانی مناسب است که نمی دانند چه چیزی می خواهند بسازند ولی یک نرخ کاهشی بدون محدودیت های مدل حقوق ثابت در ماه را می خواهند.

۵- منابع اختصاصی

تا حدی شبیه مدل دریافت ثابت است. مدل منابع اختصاصی تعداد مشخصی کارمند را برای زمان معینی به یک پروژه اختصاص می دهد . مدل دریافت ثابت هزینه زمان را می پردازد ولی مدل منابع اختصاصی هزینه افراد را می پردازد.

خوبی ها:

برای سرویس دهنده:یک جریان نقدی برای شما فراهم می شود و می توانید کسب و کارتان را گسترش دهید.
برای مشتری: از یک نرخ کاهشی استفاده می کند و می تواند تیم خود را با اجاره کردن یکی از افراد شما گسترش دهد.

بدی ها:

برای سرویس دهنده: اختصاص یک فرد به یک مشتری باعث می شود فرد اختصاص داده شده از مشارکت در سایر پروژه ها باز بماند.
برای مشتری:مشتری باید فرد اخصاص داده شده را مشغول نگه دارد تا زمانی که جزء تیم او محسوب می شود.

بهترین استفاده:

این نوع مدل برای همکاری طولانی مدت مناسب است . به خصوص برای زمانی که تخمین اندازه و ویژگی های پروژه در ابتدای کار دشوار است .همچینین برای زمانی که مشتری مایل است به طور موقت تیم خود را گسترش دهد مناسب می باشد.

مدل همکاری مشترک
مدل همکاری مشترک

۶- مدل همکاری مشترک

این مدل ریسک ها و سودهای پروژه را تقسیم می کند.سرویس دهنده کارها و سرویس ها را ارائه می دهند و زمانی که نتیجه برای مشتری حاصل شود پول پرداخت می شود. این مدل به شدت به فروش و رشد گره زده شده است.

خوبی ها

برای سرویس دهنده:در صورت وصول سود برای مشتری می تواند برای سرویس دهنده سود زیادی داشته باشد.
برای مشتری: با وعده سود درآینده به سرویس دهنده در ابتدا هزینه کمتری صرف می کند.

بدی ها

برای سرویس دهنده: سرویس یا کار انجام داده شده می تواند به نتیجه نرسد و سودی نداشته باشد.
برای مشتری:در صورت حصول نتیجه مشتری ممکن است مجبور باشد بابت کار یا خدمت ارائه شده پول زیادی بپردازد.

بهترین استفاده:

برای زمانی مناسب است که سرویس دهنده این توانایی را داشته باشد که بتواند ارزش افزوده ای برای مشتری ایجاد کند و همچنین برای زمانی که مشتری پول کافی برای پرداخت رد ابتدای کار را نداشته باشد.
انتخاب ساختار درست قیمت گذاری می تواند یک مشتری را راضی وانتخاب ساختار اشتباه می تواند یک مشتری ای را برای شما تبدیل به کابوس کند.

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید